در تحقیقی که توسط مظلوم و همکاران در مزرعه آموزشی و پژوهشی دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان تغذیه چربی غنی از اسیدلینولئیک در دوره انتقال و بررسی تأثیر آن بر عملکرد، تقویت سیستم ایمنی و فراسنجه های خونی گوساله­ های آنها مورد بررسی قرار گرفت.

بدین منظور از 24 رأس گاو شیرده نژاد هلشتاین چند شکم زایش به صورت تصادفی استفاده گردید و گاوها به دو گروه 12 رأسی تقسیم شدند یکی از این گروه­ها با چربی مورد نظر(240 گرم به ازای هر رأس در روز بر حسب ماده خشک) تغذیه شده و گروه دیگر جیره بدون چربی دریافت کردند(گروه کنترل).

نتایج حاصل از این طرح نشان می­دهد که گاوهایی که در دوره قبل از زایش چربی دریافت کردند از نظر عددی افزایش وزن روزانه بیشتری نسبت به گاوهای گروه کنترل، داشتند ولی این تفاوت از نظر آماری معنی دار نبود درصورتی که ماده خشک مصرفی گروه کنترل، بسیار بیشتر از گروهی است که با چربی تغذیه شده بودند بنابراین می­توان اینگونه بیان کرد که راندمان غذایی گاوهای تیمار چربی بهبود یافته است.

در نتایج این تحقیق پس از آنالیز داده­ها، معنی دار بودن افزایش وزن روزانه بین دو تیمار دیده شد. به­صورتی که گوساله­هایی که مادرانشان قبل از زایش چربی دریافت کرده بودند به صورت میانگین 04/378 گرم در روز افزایش وزن داشتند در مقابل، تیمار گروه کنترل 74/304 گرم در روز افزایش وزن روزانه نشان دادند و تیمار 2 حدود 74 گرم افزایش وزن روزانه بیشتری نشان دادند.

جدول 4-4- تأثیر تغذیه روغن سویای کلسیمی شده گاوهای دوره انتقال بر وزن تولد، ماده خشک مصرفی، سن از شیرگیری، افزایش وزن روزانه و نسبت افزایش وزن روزانه به خوراک مصرفی در گوساله­ها

سطح معنی داری میانگین خطای استاندارد

           تیمارها

1                     2

23/0 41/1 29/40           72/42 وزن تولد
002/0 33/22 40/205         40/314 ماده خشک مصرفی (گرم در روز)
0001/0> 23/4 74/304         04/378 افزایش وزن روزانه (گرم در روز)
39/0 02/2

386/0           423/0

*نسبت افزایش وزن روزانه به ماده خشک مصرفی
05/. 24/3 38/53         90/43 سن از شیرگیری (روز)

تیمار1: گروهی از گوساله­ها که مادرشان قبل از زایش چربی دریافت نکرده اند.

تیمار2: گروهی از گوساله­ها که مادرشان قبل از زایش چربی دریافت کرده­اند.

*ماده خشک شیر مصرفی گوساله­ها (585 گرم در روز برای هر گوساله) در آنالیز راندمان خوراک مبذول گردیده است.

این نتیجه می­تواند به علت تأثیر مکمل چربی بر سیستم ایمنی مادران آنها و یا بهبود شرایط رحمی و هم­چنین بهبود شرایط زایمان گاوها بوده باشد که می­تواند باعث متابولیسم بهتر و سلامت بیشتر این گوساله­ها شده باشد که به آن­ها اجازه مصرف خوراک بیشتری را داده است. این نتیجه با نتایج دفریز و همکاران 1998 و اسپینوزا و همکاران 1995 موافق بود. دفرز و دسپینوزا و همکارانشان افزایش پیشرفت وزن گوساله­ها را وقتی که مادرانشان قبل و بعد از زایش با چربی تغذیه شده بودند را گزارش دادند.

ماده خشک مصرفی گوساله­های تیمار 2 یعنی گروهی که مادرانشان قبل از زایش چربی دریافت کرده بودند، افزایش یافت(حدود 110 گرم در روز) و با سطح آماری 002/0p= تفاوت معنی درای را نشان داد. این نتیجه باز هم می­تواند به دلیل متابولیسم بهتر گوساله­ها بوده باشد. نتیجه این مطالعه، معنی دار بودن تفاوت سن از شیر گیری بین دو تیمار را نشان داد به این­صورت که گوساله­هایی که مادرانشان با مکمل چربی قبل از زایش تغذیه شده بودند، حدود 10 روز زودتر از شیر گرفته شدند. منطقی است، با توجه به مصرف خوراک روزانه بیشتر گوساله­های گروه چربی و افزایش وزن روزانه این گوساله­ها، سن از سیر گیری نیز کاهش می­یابد. این نتیجه با نتایج مطالعات قبلی موافق بود. دفریز و اسپینوزا در مطالعات جداگانه گزارش دادند که، گوساله هایی که با مکمل چربی قبل از زایش تغذیه شده بودند، زودتر از شیر گرفته شدند. نسبت افزایش وزن روزانه به خوراک مصرفی در تیمار 2 (گروهی که مادرانشان قبل از زایش چربی دریافت کرده بودند) بالاتر بود ولی تفاوت معنی داری نداشت.

درخصوص میزان گلبول­های سفید، در نمونه­های خون گوساله ها، پس از شمارش گلبول­های سفید خون آنها، بیشتر بودن تعدادگلبول­ها قبل از تحریک اول در گوساله­های تیمار بدون چربی دیده می­شود ولی بعد از تحریک دوم این نسبت برعکس شده است که با توجه به عملکرد گلبول­های سفید می­توان اینگونه نتیجه گرفت که سیستم ایمنی گوساله­های تیمار چربی ارتقاء یافته است. لیزار و همکارانش در سال 2003 گزارش کردند که افزودن اسید لینولئیک به جیره قبل از زایش گاوها شاید باعث سنتز اسید آراشیدونیک شود و در نهایت باعث افزایش غلظت سری دو پروستاگلاندین­ها شود و همچنین ممکن است باعث بهبود عملکرد ایمنی گاوها گردد.

تری­گلیسیرید و ULDL– کلسترول در گروه 1 (گروهی که مادرانشان قبل از زایش چربی دریافت نکرده بودند) بالاتر از گروه 2 (گروهی که مادرانشان قبل از زایش چربی دریافت کرده بودند) بودند و تفاوت­های معنی داری را نشان دادند

سطح معنی داری میانگین خطای استاندارد

             تیمارها

1                     2

05/0 04/0 61/0             47/0 تری­گلیسیرید (mmol.l-1)
33/0            08/0 00/1             88/0 HDL– کلسترول(mmol.l-1)
     09/0 1/0 34/1           07/1 کلسترول(mmol.l-1)
     05/0        009/0

12/0           423/0

VLDL– کلسترول(mmol.l-1)

تیمار1: گروهی از گوساله­ها که مادرشان قبل از زایش چربی دریافت نکرده­اند.

تیمار2: گروهی از گوساله­ها که مادرشان قبل از زایش چربی دریافت کرده­اند.

این نتیجه می­تواند بیان کننده این موضوع باشد که گوساله هایی که مادرانشان قبل از زایش مکمل چربی دریافت کرده بودند متابولیسم بهتری داشتند و توانسته اند فاکتورهای چربی را در کبد، بهتر تجزیه کنند.

به عنوان نتیجه گیری کلی از این تحقیق می­توان اینگونه بیان کردکه استفاده از مکمل روغن سویای کلسیمی شده در دوره انتظار گاوها موجب افزایش وزن روزانه گوساله­ها و ماده خشک مصرفی آنها گردید. سن از شیرگیری در گوساله­های گروه با مکمل چربی، حدود 10 روز کاهش نشان داد. قابل ذکر است که افزایش وزن روزانه نسبت به خوراک مصرفی نیز در گوساله­های گروه چربی افزایش را نشان داد و راندمان غذایی نیز بهبود یافت. برخی از پارامترهای خونی نیز در گروه چربی افزایش نشان داد و راندمان غذایی نیز بهبود یافت. برخی از پارامترهای خونی نیز در گروه چربی افزایش داشتند از جمله تری گلیسیرید، کلسترول و ULDL– کلسترول. بنابراین می­توان اینگونه این نتایج را توجیه کرد که در کل استفاده از مکمل روغن سویای کلسیمی شده در دوره انتظار گاوها باعث متابولیسم بهتر و سلامت بیشتر گوساله­ها از زمان تولد تا سن از شیرگیری آنها می­شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *